Zakres i częstotliwość pomiarów

Program obowiązujący na stacjach sieci podstawowej w 2001 r. obejmował codzienne pomiary:

- 24-godzinnych stężeń zanieczyszczeń podstawowych: SO₂, NO₂ i pyłu zawieszonego PM10 lub pyłu zawieszonego ogółem;

- 30-minutowych stężeń O₃ oraz CO (na wybranych stacjach).

Pomiary stężeń pyłu zawieszonego (PM10) wykonywane za pomocą aspiratorów Staplex mogły być prowadzone co drugi dzień, w nieparzyste dni miesiąca.

Na stacjach komunikacyjnych mierzone były:

- 30-minutowe stężenia NO₂ i CO;

- 30-minutowe lub 24-godzinne stężenia pyłu zawieszonego PM10.

W roku 2001 w sieci podstawowej pracowało 347 stanowisk pomiarowych: 99 dwutlenku siarki (SO₂), 104 dwutlenku azotu (NO₂), 95 pyłu (w tym na 41 wykonywano pomiary metodą reflektometryczną - BS, na 47 metodą wagową z separacją frakcji 10 mm – PM10 oraz na 7 mierzono stężenia pyłu zawieszonego ogółem - TSP), 23 ozonu (O₃) i 26 stanowisk z pomiarami stężeń tlenku węgla (CO). Na 194 stanowiskach (blisko 56% wszystkich pracujących w sieci stanowisk) pomiary wykonywane były metodami manualnymi.

Liczba stanowisk pomiarowych dla poszczególnych zanieczyszczeń w 2001 r.

Zanieczyszczenie	Liczba stanowisk
	Pomiary manualne			Pomiary automatyczne			Ogółem
	Typ terenu		Suma	Typ terenu		Suma	Typ terenu		Suma
	U	NU		U	NU		U	NU
SO2	60	5	65	29	5	34	89	10	99
NO2	61	5	66	32^*/	6	38^*/	93^*/	11	104^*/
pył BS	40	1	41	-	-	0	40	1	41
pył PM10	15	-	15	28^*/	4	32^*/	43^*/	4	47^*/
pył TSP	7	-	7	-	-	0	7	0	7
O3	-	-	-	14	9	23	14	9	23
CO	-	-	-	22^*/	4	26^*/	22^*/	4	26^*/
razem	183	11	194	125	28	153	308	39	347

^*/ w tym 3 stanowiska komunikacyjne

Metodyki stosowane na stacjach sieci podstawowej przy oznaczaniu stężeń SO₂, NO₂ i pyłu w przypadku pomiarów manualnych oraz rodzaje analizatorów wykorzystywanych w pomiarach automatycznych stężeń wymienionych zanieczyszczeń, CO i O3.

Oznaczanie stężeń SO₂ (metody manualne):

• Metoda kolorymetryczna z pararozaniliną wg PN-76/Z-04104;
• Metoda z chlorowodorkiem pararozaniliny i formaldehydem (wg: “Biuletynu Służby Sanitarno - Epidemiologicznej woj. katowickiego”; Zeszyt 3(84), 1976 r.);
• Metoda spektrometryczna z pararozaniliną (wg: PN-90/Z-04015/11);
• Metoda wg: “Metod sanitarnego badania powietrza atmosferycznego”; Wyd. Metod. PZH, nr 4(26), Zeszyt 10, 1968 r.;
• Metoda elektroforezy kapilarnej;
• Metoda torinowa (wg: metody własnej IMGW).

Oznaczanie stężeń SO₂ (mierniki automatyczne):

• Advanced Pollution Instrumentation;
• Dasibi Environmental 4108 W/PERM;
• Environnement AF 21 M;
• Horiba ASPA - 350 E;
• MLU 100A;
• Monitor Labs;
• Thermo-Environmental 43 A.

Oznaczanie stężeń NO₂ (metody manualne):

• Metoda wg: “Biuletynu służby sanitarno - epidemiologicznej woj. katowickiego”, 1976, Zeszyt 3(84);
• Metoda wg: “Metod sanitarnego badania powietrza atmosferycznego”, Wyd. Metod. PZH, 1973, nr 1/46), Zeszyt 17;
• Metoda wg: “Katalogu metod manualnych oznaczania zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego”; Pietrus S., IKŚ, 1977;
• Metoda opracowana w WSSE Zielona Góra;
• Metoda kolorymetryczna z kwasem sulfanilowym (wg: “Metod manualnych pomiarów zanieczyszczenia atmosfery - Katalog” IOŚ 1990);
• Metoda TGS-NEDA (wg: “Doskonalenie metodyki oznaczania niskich stężeń NO₂”, Hryniewicz R., Mejsner K.; IMGW 1983).

Oznaczanie stężeń NO₂ (mierniki automatyczne):

• Advanced Pollution Instrumentation;
• Environnement AC 30 M;
• Environnement AC 31 M;
• Horiba ANPA - 350 E;
• MLU 200 A;
• Monitor Labs;
• Thermo-Environmental 42.

Oznaczanie stężeń pyłu (pył całkowity – metody manualne):

• Metoda wagowa (wg: PN-84/Z-04030/02);
• Metoda reflektometryczna (wg: “Katalogu metod manualnych oznaczeń powietrza atmosferycznego”, S. Pietrus, IKŚ, 1977);

Oznaczanie stężeń pyłu (pył całkowity – mierniki automatyczne):

• AMIZ;
• FAG FH 62 I-N.

Oznaczanie stężeń pyłu (pył zawieszony z separacją frakcji 10 mm – metody manualne):

• Metoda aspiracyjno-wagowa z dużym przepływem powietrza (pomiar z zastosowaniem aspiratora firmy Staplex, z separacją frakcji ziaren poniżej 10 m m);
• Metoda aspiracyjno-wagowa z dużym przepływem powietrza aspiratorem PP-1A.

Oznaczanie stężeń pyłu (pył zawieszony z separacją frakcji 10 mm – mierniki automatyczne):

• Andersen Instruments PM 10 FH 62 IN;

· Environnement MP 101 M;

• Horiba FH 62 I-N-ADPA 351 E;
• Rupprecht and Patashnick TEOM PM 10.

Oznaczenie stężeń O₃ (mierniki automatyczne):

• Advanced Pollution Instrumentation API 400;
• Environnement 31 M;
• Environnement 41 M;
• Horiba APOA - 350 E;
• MLU 400;
• Monitor Labs;
• Thermo-Environmental 49.

Oznaczenie stężeń CO (mierniki automatyczne):

• Environnement CO11M;
• Horiba APMA - 350 E;
• Monitor Labs;
• Thermo-Environmental 48.